2.3 KB | 2230 chars
/*
Articluation Point (단절점)
*/
#include <bits/stdc++.h>
#define for1(s,n) for(int i = s; i < n; i++)
#define for1j(s,n) for(int j = s; j < n; j++)
#define foreach(k) for(auto i : k)
#define foreachj(k) for(auto j : k)
#define pb(a) push_back(a)
#define sz(a) a.size()
#define MAX_V 11000
using namespace std;
typedef unsigned long long ull;
typedef long long ll;
typedef vector <int> iv1;
typedef vector <vector<int> > iv2;
typedef vector <ll> llv1;
typedef unsigned int uint;
typedef vector <ull> ullv1;
typedef vector <vector <ull> > ullv2;
struct ArticulationPoint {
int V, E;
iv1 edges[MAX_V];
int discoverd_order[MAX_V];
bool is_articulation_point[MAX_V];
iv1 articulation_points;
int counter = 0;
int dfs(int crt, bool is_root) {
discoverd_order[crt] = ++counter;
int ret = discoverd_order[crt];
int children_count = 0;
// 정점 A가 루트 노드 일 경우를 대비해서 DFS스패닝 트리에서의 자식 수 세어준다.
for1(0, edges[crt].size()) {
int nxt = edges[crt][i];
if(!discoverd_order[nxt]) {
children_count++;
int low_node = dfs(nxt, false);
// low_node: crt 노드의 자식이 갈 수 있는 노드 중 가장 일찍 방문 한 노드
if(!is_root && low_node >= discoverd_order[crt]) {
is_articulation_point[crt] = true;
}
ret = min(ret, low_node);
} else {
ret = min(ret, discoverd_order[nxt]);
}
}
if(is_root) {
is_articulation_point[crt] = children_count >= 2;
}
return ret;
}
void perform() {
fill(discoverd_order, discoverd_order + MAX_V, 0);
fill(is_articulation_point, is_articulation_point + MAX_V, 0);
for1(1, V+1) {
if(!discoverd_order[i]) {
dfs(i, true);
}
}
for1(1, V+1) {
if (is_articulation_point[i]) articulation_points.push_back(i);
}
}
int count() {
return articulation_points.size();
}
};
int main() {
ios::sync_with_stdio(0);cin.tie(0);cout.tie(0);
ArticulationPoint ap;
cin >> ap.V >> ap.E;
for1(0, ap.E) {
int a, b;
cin >> a >> b;
// 양방향 그래프로 간선 연결
ap.edges[a].push_back(b);
ap.edges[b].push_back(a);
}
ap.perform();
cout << ap.count() << "\n";
for(auto i : ap.articulation_points) {
cout << i << " ";
}
}